Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και επιστημονική ανταλλαγή πραγματοποιήθηκε το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Σχολικής Ψυχολογίας, το οποίο συγκέντρωσε επαγγελματίες ψυχικής υγείας, ερευνητές και εκπαιδευτικούς από όλη την Ελλάδα. Το συνέδριο αποτέλεσε έναν ουσιαστικό χώρο διαλόγου γύρω από τις σύγχρονες προκλήσεις που αφορούν τη σχολική κοινότητα, με έμφαση στην ψυχική ανθεκτικότητα, την ευεξία και τη συνολική ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου, συμμετείχα ως εισηγήτρια στη θεματική ενότητα «Σωματική και Ψυχική Υγεία», παρουσιάζοντας ερευνητικά δεδομένα που αφορούν τη σχέση μεταξύ της υποκειμενικής αίσθησης ευεξίας των εφήβων και του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζουν τους στόχους τους, σε συνάρτηση με τη συμμετοχή τους στον αθλητισμό.

Η εισήγηση εστίασε σε ένα κρίσιμο ερώτημα: με ποιον τρόπο τα κίνητρα και οι στόχοι που θέτουν οι έφηβοι επηρεάζουν την ψυχολογική τους προσαρμογή; Τα ευρήματα ανέδειξαν τη σημασία του προσανατολισμού στη μάθηση, δηλαδή της εστίασης στη διαδικασία, τη βελτίωση και την προσωπική εξέλιξη, ως παράγοντα που συνδέεται με υψηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης, ικανοποίησης από τη ζωή και συνολικής ευεξίας.

Αντίθετα, όταν η έμφαση μετατοπίζεται αποκλειστικά στην επίδοση, και ιδιαίτερα στην αποφυγή της αποτυχίας, παρατηρούνται αυξημένα επίπεδα άγχους, ψυχολογικής πίεσης και σωματοποιημένων συμπτωμάτων. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τη σημασία του πλαισίου μέσα στο οποίο οι έφηβοι καλούνται να αναπτυχθούν, είτε αυτό αφορά το σχολείο είτε τον αθλητισμό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας, όχι μόνο ως μέσο ενίσχυσης της σωματικής υγείας, αλλά ως σημαντικός προστατευτικός παράγοντας για την ψυχική ευεξία. Η συστηματική ενασχόληση με τον αθλητισμό φάνηκε να σχετίζεται με καλύτερη διαχείριση του άγχους, υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης και ενίσχυση δεξιοτήτων ζωής, όπως η επιμονή και η συνεργασία.

Παράλληλα, αναδείχθηκε η σημασία του οικογενειακού πλαισίου και ειδικότερα της στάσης των γονέων απέναντι στη σωματική δραστηριότητα. Η ενεργή συμμετοχή των γονέων φαίνεται να λειτουργεί ως πρότυπο, επηρεάζοντας θετικά τόσο τα κίνητρα όσο και την αυτοεικόνα των εφήβων.

Σε ένα ευρύτερο επίπεδο, το συνέδριο ανέδειξε τη σταδιακή μετατόπιση της σχολικής ψυχολογίας προς πιο ολιστικές και συστημικές προσεγγίσεις. Η έμφαση δεν δίνεται πλέον αποκλειστικά στην αντιμετώπιση δυσκολιών, αλλά και στην πρόληψη, την ενίσχυση των προστατευτικών παραγόντων και τη δημιουργία υποστηρικτικών περιβαλλόντων για όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας.

Η ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο ζήτημα, αλλά συνδέεται άμεσα με το εκπαιδευτικό σύστημα, την οικογένεια και τις ευρύτερες κοινωνικές συνθήκες. Μέσα από τη διεπιστημονική συνεργασία και την αξιοποίηση της σύγχρονης έρευνας, φαίνεται να διαμορφώνεται ένα πλαίσιο που δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη σύνδεση, την ενδυνάμωση και την ουσιαστική κατανόηση των αναγκών των νέων.

Η συμμετοχή σε τέτοιου είδους επιστημονικά συνέδρια αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία ανταλλαγής γνώσης και αναστοχασμού, ενισχύοντας την προσπάθεια για πιο αποτελεσματικές και ανθρώπινες παρεμβάσεις στον χώρο της εκπαίδευσης και της ψυχικής υγείας.